Bubble Ghost (Game Boy)

In den beginne was ik voor mijn informatie over games afhankelijk van gamesmagazines en mond tot mond reclame. Als een spel een matige recensie kreeg kon ik er maar beter mijn gebrekkige zakgeld niet aan uitgeven. In mijn toenmalige lijfblad Hoog Spel kraakte de recensent van dienst Bubble Ghost behoorlijk af. Het spel kreeg zo’n matige recensie dat ik ironisch genoeg interesse kreeg. Was dit spel nou echt zo slecht?

“Ik weet niet zo goed wat de recensent van Hoog Spel tegen deze game had, ik vind het een genot om er mee te spelen.”

In Bubble Ghost moet een spookje een luchtbel veilig door de gevaarlijke kamers van een spookkasteel blazen. Het is jouw taak om het spookje te begeleiden zodat hij de luchtbel door de openingen in elke kamer kan leiden. De richting van de bel wordt be├»nvloed door er tegenaan te blazen. Kaarsen, ventilatoren en andere obstakels maken de taak van het kleine spookje moeilijker. Het spookje zelf is onsterfelijk, maar zijn geliefde luchtbelletje dus niet. Is jouw bel vijf keer geknapt, dan is het helaas game over…

Ik wist dat de game eerder op de Commodore 64 was uitgekomen, maar nooit had ik de neiging gehad om er naar op zoek te gaan. De cute graphics die ik in Hoog Spel magazine zag wisten me te verleiden om de game, ondanks de slechte recensie, aan te schaffen. Gelukkig maar, want ik heb er ontzettend veel lol in! De eerste levels zijn bedoeld om de besturing en de gevaren door te krijgen. Hierdoor leer je spelenderwijs wat wel en niet kan in het kasteel. De levels worden echter snel moeilijker.

Conclusie
Ik weet niet zo goed wat de recensent van Hoog Spel tegen deze game had, ik vind het een genot om er mee te spelen. 35 levels is niet heel veel, maar zonder wachtwoorden en save-functie zal het je een redelijke tijd bezighouden. Eenmaal uitgespeeld denk ik niet dat je er nog vaak naar om zal kijken. Daarvoor is de variatie wellicht weer wat te beperkt. Maar de gameplay en cute graphics zijn leuk genoeg om je een vakantieautoritje naar Frankrijk te vermaken.

1 Comment

  1. Misschien wel het meest stressvolle spelletje op de gameboy. Keihard werken voor een level, maar mocht je succesvol de uitgang bereiken wordt je wel beloond met een bevredigend gevoel. Een kick zelfs.

    Maar what the heck. Passwords en meer levels (35 is erg weinig. Zelfs voor een gameboy spel) zou deze game zo veel leuker maken.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.